یکشنبه , سپتامبر 19 2021
enfa
خانه / آخرین خبر / قتل عام افشار ؛ جنایت فجیع احمد شاه مسعود

قتل عام افشار ؛ جنایت فجیع احمد شاه مسعود

 :محمد احمدی (نویسنده افغان )
در جستجوی خانه به خانه وحشی‌گری و ویرانگری‌های زیادی در افشار صورت گرفته که زنان و کودکان قربانی خط مقدم آن است و روایت‌های تکان‌دهنده از تجاوز جنسی برزنان و کودکان صورت گرفته است.
دانشنامه به صورت واضح از دست‌داشتن اشخاص سیاسی چون برهان‌الدین ربانی، عبدالرب رسول سیاف، محمد آصف محسنی، سید ابوالحسن فاضل، قسیم فهیم و فرمانده‌هان دیگر نظامی بر جنایت افشار نوشته است که این‌ها در روز دوم حمله بر افشار جلسه‌ای به رهبری احمد شاه مسعود، وزیر دفاع دولت اسلامی در هوتل انترکانتیننتال دایر کردند که گفته می‌شود فتح افشار را جشن گرفتند.
گفته می‌شود که پس از حمله بر افشار احمد شاه مسعود، وزیر دفاع دولت اسلامی، از ابعاد کشتار، قتل‌های دسته‌جمعی، تجاوزجنسی، سر و سینه بریدن، شکنجه، بازداشت‌، تخریب خانه‌ها، چپاول مال و دارایی خانه‌ها به نشستی به رهبری دولت اسلامی گزارش داده و بر ویرانه‌های زخمی و سوگوار افشار لبخند زده است.
آمار قربانیان افشار
تاکنون آمار دقیق از قتل‌عام افشار در دست نیست و در این مورد هیچ کاری تحقیقی به جز گزارش پروژه‌ا‌ی عدالت برای افغانستان انجام نشده است که حداقل یک معلومات قابل قبول و جامع بیرون داده باشد، بخش بزرگ آن که غصب زمین‌ها و خانه‌های مسکونی اند که همین‌اکنون در اختیار این «تژادی بزرگ» قراردارد، هیچ کاری صورت نگرفته است، اما دانش‌نامه هزاره از چند منبع آمار قربانیان افشار را ذکر کرده است:
۱. در کتاب سید عسکر موسوی و ویلیام میلی در پژوهش که در مورد افغانستان انجام داده‌اند، رقم ۷۰۰ تن کشته آمده است.
۲. عبدالعلی مزاری، دبیرکل حزب وحدت اسلامی افغانستان، در سخنرانی خود بعد از حمله بر افشار به ۷۰۰ تن کشته و اسیر، و تخریب و تاراج ۴۰۰۰ خانه واقع در افشار، اشاره کرده است.
۳. در آخرین آمار جمع‌آوری شده‌‌ای حزب وحدت، مجموع کشته‌ها و مفقودالاثر، بر اساس گفته‌ها و مراجع
بازماندگان افشار، حدود ۱۰۰ تن برآورد شده است.
چرا عاملان قتل‌عام افشار محاکمه نشدند؟
با آنکه که دولت افغانستان عضویت دادگاه بین‌المللی کیفری را دارد و اساس‌نامه‌ی آن را پذیرفته تاکنون هیچ کاری در مورد جنایات بشری که توسط حکومت کمونیستی،گروه طالبان، مجاهدین و نظام جدید در این کشور صورت گرفته‌اند، انجام نداده است. بدون رضایت بازماندگان جنگ، قانونی به نام آشتی ملی یا مصالحه‌ای ملی ساخته که جنایت همه‌ی جنایتکاران را بخشیده است.
حکومت افغانستان با دیوان بین‌المللی کیفری نیز هم‌کاری نکرده و زمینه‌ای تحقیق را برای این دیوان فراهم نکرده است که حد اقل جنایات بشری که در این کشور رخ داده، مستند سازی شود.
سازمان ملل متحد و نهادهای بین‌المللی مدافع حقوق بشر در افغانستان، نیز با چنین جنایاتی با بی‌تفاوتی برخورد کرده، از کنار آنها چشم‌بسته گذشته و تنها حادثات روزمره را انعکاس داده‌اند.
بسیاری از عاملان نسل‌کُشی و جنایت شدیدِ جنگیِ افشار زنده‎اند، در حکومت جاه و جلال داشتند، رییس شورای مصالحه بودند و همه‌روزه در رسانه‌ها از آزادی بیان و عدالت دم می زدند.
کسی مانند عبدالرب رسول سیاف بی‌شرمانه اعلام می‌کرد که کشور به فحشا و منکرات دچار شده است، اما کسی نبود که از سیاف بپرسد که چرا نظامیان‌اش بر زنان و کودکان در افشار تجاوز جنسی کردند.
مسعود و برهان‌الدین ربانی از طراحان اصلی قتل‌عام افشار به شکل فجیعِ توسط گروه تروریستی طالبان و شبکه القاعده کشته شدند که خودشان مردم غریب و بیچاره افشار را چنین وحشیانه قتل‌عام کردند. فهیم، محسنی و انوری هم مردند. اما کسانی که زنده‌اند توقع نمی‌رود که به میز محاکمه کشانده شود.
کم‌ترین توقع که بازماندگان قتل‌عام افشار از دولت، سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق بشری دارند این است که زمینه‌ای تحقیق و مستندسازی فاجعه‌ای افشار را فراهم کند تا با نشر گزارش‌های تحقیقی و بی‌طرف از این جنایت ضد بشری پرده برداشته شود و به عنوان «شنیع‌ترین جرم» در دیوان کیفری بین المللی ثبت شود.
گذشته از قتل‌عام‌های خونین که توسط نظام‌های شاهی، کمونیستی، جهادی و امارت اسلامی صورت گرفته‌اند، جمهوریت که اکنون شعار برابری شهروندی را سر می‌دهد؛ اما در عمل عطش کشتار در ذهن و ضمیر مسئولان آن فروکش نکرد و هرازگاهی با ریختن خون گروه‌های قومی خاص سربلند می‌کرد.
به لحاظ تاریخی، طالبان و زمام‌داران دولت سرنگون شده اشرف غنی دو روی یک سکه‌اند و هر دو از یک منبع تاریخی تغذیه می‌شوند ؛
سلطه‌ی قومی و ناسیونالیسم افغانی درد مشترک امارت و جمهوریت است. در آغاز گفت‌وگوهای صلح، گروه طالبان در دوحه، علیه هزاره‌ها و شیعه‌ها واکنش نشان دادند؛ ولی در جبهه‌ی جمهوریت نیز سیاست حذف و انکار به شکل دیگری جریان داشت.

درباره admin

این موارد را چک کتید

برای آنهایی که تاثیر واکسن را انکار میکنند

مقایسه آمار کرونا در ایران با کشورهای آلمان، ایتالیا، دانمارک و سوئد  

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *